Πολιτική απόφαση της συνδιάσκεψης ΟΚΔΕ-Σπάρτακος 2018

Δημοσιεύουμε την απόφαση που υπερψηφίστηκε από το 80% της συνδιάσκεψης της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, στις 2-4 Νοέμβρη, όπως διαμορφώθηκε και με τις τροποποιήσεις που υπερψηφίστηκαν.

 

Α. Διεθνής κατάσταση

Α1. Η καπιταλιστική κρίση δεν έχει ξεπεραστεί

Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση του 2008 υπήρξε η κατάληξη μιας μακράς περιόδου πιέσεων στην καπιταλιστική οικονομία και το ποσοστό κέρδους. Ήταν αναμενόμενο ότι μια κρίση τέτοιας ιστορικής εμβέλειας δεν θα μπορούσε να ξεπεραστεί σύντομα και χωρίς μια ριζική καταστροφή κεφαλαίων και παραγωγικών δυνάμεων. Τα τεράστια προγράμματα κρατικής παρέμβασης (bail-outs, κρατικές ενέσεις στην οικονομία, χαμηλά επιτόκια των κεντρικών τραπεζών και ποσοτική χαλάρωση) απέτρεψαν ένα ακόμη μεγαλύτερο σοκ, με το κόστος όμως μιας παρατεταμένης ύφεσης που εγκυμονεί τον κίνδυνο νέων καταρρεύσεων. Η καταστροφική αντικειμενική λειτουργία της κρίσης δεν έχει ολοκληρωθεί.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης είναι διαρκώς αρνητικοί. Από το 2010 και μετά, στις περισσότερες ανεπτυγμένες χώρες η ανάπτυξη επανήλθε σε θετικούς ρυθμούς, κατά κανόνα όμως αναιμικούς και επισφαλείς (σπανίως άνω του 2% όσον αφορά το ΑΕΠ). Η βιομηχανική παραγωγή παγκοσμίως παραμένει σε χαμηλά επίπεδα. Οι επενδύσεις εξακολουθούν να είναι σημαντικά μειωμένες και ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου δεν έχει φτάσει ποτέ στα προ κρίσης επίπεδα στις ανεπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Το ίδιο ισχύει και για τις άμεσες ξένες επενδύσεις, και γενικότερα τις διεθνείς ροές κεφαλαίου. Ο ρυθμός κεφαλαιακής συσσώρευσης εξακολουθεί να ελαττώνεται.

Διαβάστε περισσότερα: Πολιτική απόφαση της συνδιάσκεψης ΟΚΔΕ-Σπάρτακος 2018

Για τις μετωπικές πρωτοβουλίες

 

Η πολιτική κατάσταση στη χώρα σήμερα χαρακτηρίζεται από μια ορισμένη στασιμότητα, η οποία ωστόσο δεν εδράζεται σε πολιτική και οικονομική σταθερότητα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υλοποιεί με συνέπεια το 3ο μνημόνιο και την ανανεωμένη ταξική επίθεση εναντίον της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων. Οι όποιες αντιπαραθέσεις και εμπλοκές στη διαπραγμάτευση για τη 2η αξιολόγηση είναι πολύ περιορισμένης κλίμακας, κατ' ουσία συμβολικές και όχι ουσιαστικά διαφορετικές από τους βραχύβιους λεονταρισμούς των προηγούμενων κυβερνήσεων σε διάφορες προηγούμενες φάσεις διαπραγματεύσεων.

Διαβάστε περισσότερα: Για τις μετωπικές πρωτοβουλίες

Απόφαση ολομέλειας ΟΚΔΕ-Σπάρτακος της 19ης Δεκεμβρίου

1. Για την αντεπίθεση του εργατικού κινήματος το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμη η αλλαγή του συσχετισμού στο εργατικό κίνημα υπέρ ενός αντικαπιταλιστικού πόλου. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά τα προβλήματα και τις αντιφάσεις, έχει καταφέρει να αναδειχτεί στη βασική πολιτική έκφραση ενός πραγματικού κοινωνικού ρεύματος, των αγωνιστών και αγωνιστριών της άκρας αριστεράς.

2. Με την πολιτική της συμπόρευσης και του “μετωπισμού”, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπήκε σε μια μακρά κρίση, που την εμπόδισε να παίξει με συνέπεια αυτό το ρόλο και κατέληξε σε διάσπαση. Αν και η συζήτηση για το χαρακτήρα της συμπόρευσης αντανακλούσε πραγματικές πολιτικές, προγραμματικές και στρατηγικές διαφορές στο εσωτερικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρέλυσε την εξωστρεφή δράση μας, δημιούργησε συγχύσεις και αποσυσπείρωση στα μέλη και τους φίλους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Μετά τη διάσπαση και την άρνηση της συνεργασίας με τη ΛαΕ στις εκλογές, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έκανε μια απαραίτητη αριστερή στροφή, ωστόσο εμπειρική και επαπειλούμενη.

Διαβάστε περισσότερα: Απόφαση ολομέλειας ΟΚΔΕ-Σπάρτακος της 19ης Δεκεμβρίου

Πολιτική απόφαση ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, Συνδιάσκεψη 2016

Εποχή παρατεταμένης κρίσης

1.            Ο καπιταλισμός σήμερα όλο και λιγότερο μπορεί να ικανοποιήσει τις στοιχειώδεις ανάγκες των εργαζόμενων, αλλά όλο και περισσότερο πάνω στο γενικό αγώνα για το ποσοστό της υπεραξίας αμφισβητεί και καταργεί δικαιώματα, μειώνει μισθούς, ελαστικοποιεί τον εργάσιμο χρόνο, αυξάνει την ανεργία, γεγονότα που κάνουν τις κοινωνικές αντιφάσεις εκρηκτικές. Με το να ξεφεύγουν από το εθνικό κράτος οι παραγωγικές δυνάμεις ξεφεύγουν βαθμιαία και από την ικανότητα του κράτους να επηρεάσει την συγκυρία και την ανάπτυξη, παρότι η εξουσία του καθόλου δεν μειώνεται. Όσο περισσότερο οι πολυεθνικές νομίζουν πως κατορθώνουν να ξεφύγουν στο εθνικό πλάνο από τον νόμο της αξίας, τόσο πιο πολύ υποτάσσονται σε αυτόν διεθνώς.

2.            Η ανάπτυξη της οικονομίας δεν έλυσε ιστορικά καμία από τις αντιφάσεις του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Παραμένουν οι περιοδικές διακυμάνσεις στις επενδύσεις, που τις επιβάλλουν οι περιοδικές διακυμάνσεις στο μέσο ποσοστό του κέρδους. Η απάλυνση του βιομηχανικού κύκλου διαμέσου της σύνδεσής του με τον πιστωτικό κύκλο πέτυχε μόνο για περιορισμένο διάστημα και με αποτέλεσμα τη μόνιμη υποτίμηση του χρήματος και την προοδευτική αποσύνθεση του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος.

Διαβάστε περισσότερα: Πολιτική απόφαση ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, Συνδιάσκεψη 2016

Τοποθέτηση της ΚΕ της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος για τις εκλογές και την παρέμβασή της

Η πτώση της κυβέρνησης είναι μια πολύ θετική εξέλιξη για το κίνημα και ανοίγει νέες προοπτικές για την ταξική πάλη. Παρότι δεν είδαμε να αναπτύσσεται μια κινηματική έκρηξη του μεγέθους της περιόδου 2010-2012, η πτώση της εκλεκτής κυβέρνησης του κεφαλαίου προκλήθηκε εξαιτίας μιας πραγματικής πολιτικής κρίσης, μπροστά στην αποτυχία των διαπραγματεύσεων με την τρόικα και, κυρίως, μπροστά στην αδυναμία της να πάρει νέα μέτρα και να έρθει σε νέα σύγκρουση με το εργατικό κίνημα. Στις συνθήκες αυτές, δεν είναι ώρα για κοινοβουλευτική αναμονή, ηττοπάθεια ή εφησυχασμό, αλλά για αντεπίθεση των εργαζομένων.

Διαβάστε περισσότερα: Τοποθέτηση της ΚΕ της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος για τις εκλογές και την παρέμβασή της