Οι καταπιεσμένες και οι καταπιεσμένοι αποκτούν φωνή! Στις 8 Μάρτη η φωνή τους γίνεται συλλογική μάχη και διεκδίκηση.

 Η φετινή 8η Μάρτη είναι διαφορετική από τις προηγούμενες. Ένας χρόνος πανδημίας και καραντίνας έχει αλλάξει τη ζωή μας ριζικά. Πολλές πτυχές της ζωής μας έχουν ανατραπεί. Στο όνομα της δημόσιας υγείας, ένα νέο κύμα οικονομικής ύφεσης είναι μπροστά μας. Τα βάρη και αυτής της οικονομικής κρίσης έρχονται να πλήξουν ακόμα περισσότερο τις γυναίκες, με αύξηση της ανεργίας και μειώσεις μισθών. Μέσα σε αυτή τη χρονιά είδαμε ραγδαία αύξηση της ενδοοικογενειακής βίας, με όλο και περισσότερα περιστατικά να καταγγέλλονται. Οι καταγγελίες για σεξιστικές επιθέσεις κάθε τύπου πληθαίνουν καθημερινά, οι γυναίκες παντού βρίσκουν το θάρρος να φωνάξουν “Ως εδώ!”. Παίρνουν θάρρος από τους φεμινιστικούς αγώνες παγκοσμίως. 

 

Παρά τους περιορισμούς, είδαμε τις γυναίκες να διαδηλώνουν για το δικαίωμα στην έκτρωση, ενάντια στις κακοποιήσεις, ενάντια στην πατριαρχία. Με πιο τρανά παραδείγματα αυτά της Πολωνίας και της Αργεντινής. Το κίνημα #metoo, που τα προηγούμενα χρόνια έκανε δυναμικά την εμφάνισή του σε παγκόσμιο επίπεδο, έφτασε και στην Ελλάδα. Όλο και περισσότερες γυναίκες βρίσκουν τη δύναμη να μιλήσουν και να καταγγείλουν τους κακοποιητές τους, τόσο στο εργασιακό περιβάλλον, όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Το κίνημα #metoo δίνει δύναμη και ελπίδα για συλλογικές διεκδικήσεις, ώστε να αισθάνονται όλες ασφαλείς στα σπίτια, τους εργασιακούς χώρους, τα πανεπιστήμια, τα σχολεία, τους δρόμους. Πρέπει να εξαπλωθεί παντού. Να σηκώσει κάθε πέτρα και να αποκαλύψει την σαπίλα μιας κοινωνίας που νομιμοποιεί την κακοποίηση.

Διαβάστε περισσότερα: Οι καταπιεσμένες και οι καταπιεσμένοι αποκτούν φωνή! Στις 8 Μάρτη η φωνή τους γίνεται συλλογική...

8 Μάρτη 2019

Φέτος στην 8η Μάρτη, δεν γιορτάζουμε αλλά αγωνιζόμαστε. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην ανεργία και την ανισότητα στους μισθούς. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην λιτότητα που ρίχνει όλο και περισσότερα βάρη στις πλάτες μας. Αγωνιζόμαστε ενάντια στον σεξισμό και τα στερεότυπα που μας επιβάλλουν.  Αγωνιζόμαστε ενάντια στις επιθέσεις, τους βιασμούς και τις γυναικοκτονίες. Αγωνιζόμαστε για τις γυναίκες που δεν πρόλαβαν να μιλήσουν.

Δίνουμε όλες τις μάχες, τις μικρές και τις μεγάλες, για κάθε τι που μας καταπιέζει. Έχουμε πείρα πλέον αλλά και μεγάλες προκλήσεις.Οι καταγγελίες για σεξιστικές επιθέσεις κάθε τύπου πληθαίνουν καθημερινά, οι γυναίκες παντού βρίσκουν το θάρρος να φωνάξουν “Ως εδώ!”. Παίρνουν θάρρος από τους φεμινιστικούς αγώνες παγκοσμίως. Παίρνουν θάρρος και από τους αγώνες που έρχονται.

Φέτος για πρώτη φορά καταφέρνουμε η 8η Μάρτη να είναι μία μέρα απεργιακής κινητοποίησης. Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών και την διπλή εκμετάλλευση τους. Διαδηλώνουν για να αναδείξουν τον τρόπο με τον οποίο η κρίση φόρτωσε επιπλέον βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων γυναικών, των ανέργων και των μεταναστριών. Η προσπάθεια για να είναι αυτή η απεργία επιτυχημένη αποκαλύπτει την ταξική όψη της καταπίεσης της γυναίκας.

Όλοι και όλες στον δρόμο στις 8 Μάρτη! Μαζί με αυτές και αυτούς που απεργούν δείχνοντας ότι είναι μέρα αγώνα. Μαζί με τις φεμινιστικές συλλογικότητες και ομάδες που δίνουν φωνή στις γυναίκες που θέλουν να αγωνιστούν ενάντια στην σεξιστική βία. Δίνουμε όλες και όλοι την μάχη ενάντια στον καπιταλισμό και την πατριαρχία. Καμία μόνη, καμία λιγότερη, για να περπατάμε στο δρόμο ελεύθερες, όχι γενναίες.

8 Μάρτη: Καμία Γιορτή. Μέρα αγώνα ενάντια στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό.

Για μια ακόμη χρονιά, στις 8 Μάρτη, οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο βγαίνουν στο δρόμο και διεκδικούν αποδεικνύοντας έμπρακτα πως η μέρα της γυναίκας δεν είναι γιορτή αλλά αγώνας ενάντια στην πατριαρχία. Ενώνουν τις φωνές τους και παλεύουν μαζί με όλους τους καταπιεσμένους για ίσα δικαιώματα, για την εξάλειψη της έμφυλης βίας και των διακρίσεων, ενάντια στο σεξισμό και το ρατσισμό, αγωνίζονται για τη χειραφέτησή τους. Μπορεί, το 1857, οι γυναίκες  εργάτριες στα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης να άνοιξαν το δρόμο για την πάλη για γυναικεία χειραφέτηση, οι αγώνες τους ωστόσο παραμένουν επίκαιροι και πόσο μάλλον σε μία περίοδο όπου η εργατική τάξη και οι καταπιεσμένοι δέχονται ολομέτωπη επίθεση. Η πάλη ενάντια στην καταπίεση των γυναικών δεν μπορεί να έρχεται σε δεύτερη μοίρα γιατί ο καπιταλισμός εν μέσω κρίσης δεν παραπέμπει κανένα είδος καταπίεσης για μετά, ίσα ίσα τα οξύνει όλα στο μέγιστο βαθμό.

 

Διαβάστε περισσότερα: 8 Μάρτη: Καμία Γιορτή. Μέρα αγώνα ενάντια στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό.

Όσο οι γυναίκες καταπιέζονται, κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος!

Η 8η Μάρτη έχει κατοχυρωθεί στη αντζέντα του παγκόσμιου φεμινιστικού κινήματος ως μέρα αγώνα και δράσης για τη γυναικεία χειραφέτηση. Η ημερομηνία δεν είναι καθόλου τυχαία αφού προέκυψε από την εξέγερση των εργατριών στα υφαντουργεία της Νέας Υόρκης το 1857, με αίτημα τη μείωση του ωραρίου τους απο 16 σε 10 ώρες, όπως και την εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών. 161 χρόνια μετά, είμαστε και πάλι εδώ, όπως και κάθε χρόνο, να συγκεφαλαιώνουμε τα αιτήματα του φεμινιστικού κινήματος, να συνεχίζουμε τον αγώνα και να επικαιροποιούμε τα αιτήματά μας. Γιατί η  8η Μάρτη για τον κόσμο του κινήματος δεν είναι ούτε μέρα γιορτής ούτε μέρα επετειακή. Είναι μία ακόμα  μέρα αγώνα.

Διαβάστε περισσότερα: Όσο οι γυναίκες καταπιέζονται, κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος!