Ο Νοέμβρης και οι εξεγέρσεις σήμερα

41 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και 40 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση,

τι είναι αυτό που κάνει ακόμα το Νοέμβρη τόσο επίκαιρο;

 

Είναι αυτό που, όλα αυτά τα χρόνια, δεν έχει επιτρέψει το τριήμερο και η διαδήλωση του Πολυτεχνείου να σβήσουν, ούτε να γίνουν «γιορτή». Είναι αυτό που ακόμα συγκινεί και κινητοποιεί μαζικά παλιές και νέες γενιές αγωνιστών και αγωνιστριών. Είναι αυτό που κάνει πάντα το Πολυτεχνείο αιχμή των σύγχρονων διεκδικήσεων και αγώνων.

Είναι η συναίσθηση ότι καμία κατάκτηση και κανένα δικαίωμα δεν μας χαρίστηκαν από την άρχουσα τάξη, ούτε οικειοθελώς, ούτε μέσα από διαπραγματεύσεις. Όλα αποσπάστηκαν με σκληρούς αγώνες και με ρήξεις ανατρεπτικές και επαναστατικές.

Στη δκτατορική Ελλάδα, η εξέγερση του Πολυτεχνείου ήταν το ρήγμα που η χούντα των συνταγματαρχών δεν μπόρεσε ποτέ να κλείσει, με αποτέλεσμα να ανατραπεί λίγους μήνες αργότερα. Για να μπορέσει να δώσει αυτό το αποφασιστικό πλήγμα, η εξέγερση δεν είχε μόνο να αναμετρηθεί με τη βαρβαρότητα της ΕΣΑ, των τανκς, των παρακρατικών και των νεοφασιστών. Έπρεπε επίσης να αποφύγει τις Σειρήνες του στημένου «εκδημοκρατισμού» του Παπαδόπουλου, δηλαδή το σχέδιο για μια  ομαλή μετάβαση σε μια κηδεμονευόμενη και ακρωτηριασμένη κοινοβουλευτική δημοκρατία, με τις ευλογίες των χουντικών και με το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα, όπως και πριν, στο νάρθηκα. Το κίνημα της μάζας ξεχείλισε και ανέτρεψε αυτούς τους σχεδιασμούς, με τους οποίους οι «δημοκρατικές δυνάμεις» και η ρεφορμιστική αριστερά ήταν έτοιμες να συνθηκολογήσουν.

Διαβάστε περισσότερα: Ο Νοέμβρης και οι εξεγέρσεις σήμερα

Στη ΔΕΘ, το μόνο που έχουμε να εκθέσουμε είναι η εξέγερσή μας!

Από τη ΔΕΘ, από το Παρίσι (όπου έγινε η συνάντηση με την τρόικα) και από τα δελτία των ειδήσεων η κυβέρνηση του Σαμαρά και του Βενιζέλου διαφημίζει τις επιτυχίες της και υπόσχεται ότι βγαίνουμε από την κρίση. Δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει, και δεν είναι η πρώτη φορά που θα διαψευστεί με τον ποιο γελοίο και τραγικό τρόπο. Κανένα φως στο τούνελ δεν υπάρχει, εκτός από τα φώτα του τρένου που έρχεται.

Η ανεργία καλπάζει. Οι απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα συνεχίζονται αμείωτες και στο δημόσιο ετοιμάζονται νέες, με το πρόσχημα της «αξιολόγησης». Όσοι και όσες εξακολουθούν να δουλεύουν παίρνουν 400 ή 500 ευρώ για εξαντλητικά ωράρια, ακόμα και τις Κυριακές. Η φορολογία εξαντλεί την εργατική τάξη και τα φτωχά στρώματα, την ίδια στιγμή που προσφέρει την πιο σκανδαλώδη ασυλία στις επιχειρήσεις, το κεφάλαιο, τους εφοπλιστές και τους παπάδες. Όλα βγαίνουν στο σφυρί: η ΔΕΗ, τα λιμάνια, ακόμα και οι παραλίες. Η κυβέρνηση διαγράφει τους φοιτητές από τις σχολές τους και κλείνει τους μετανάστες σε ναζιστικής έμπνευσης στρατόπεδα συγκέντρωσης. Κι όμως, το χρέος εξακολουθεί να μεγαλώνει και η χώρα στροβιλίζεται στο βυθό της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού, που έχει κηρύξει πόλεμο εναντίον των εργαζομένων όλου του κόσμου.

 

Διαβάστε περισσότερα: Στη ΔΕΘ, το μόνο που έχουμε να εκθέσουμε είναι η εξέγερσή μας!

Υποκατηγορίες