Μπέος, Χρυσοχοΐδης, Lafarge δολοφονούν.. Τίποτα δε θα μείνει ατιμώρητο!

Ο θάνατος του 27χρονου Βασίλη Μάγγου ήταν δυστυχώς η τραγική κατάληξη του πρωτοφανούς αστυνομικού πογκρόμ που έζησε η πόλη του Βόλου στις 13 Ιουνίου και τις επόμενες ημέρες, μετά το μεγάλο συλλαλητήριο ενάντια στο δολοφονικό εργοστάσιο της ΑΓΕΤ-LAFARGE. Για τρεις μέρες ο Βόλος έζησε κυριολεκτικά κατάσταση πολιορκίας από αστυνομικές δυνάμεις, που, με εντολή του δημάρχου Μπέου και του Υπουργείου Προ.Πο., κατέφτασαν από όλη την Ελλάδα ως δυνάμεις κατοχής για να καταστείλουν τις κινητοποιήσεις του λαού της πόλης ενάντια στα φουγάρα που ξερνάνε καρκίνο μέσα στον αστικό ιστό. Τα αφεντικά της ΑΓΕΤ-LAFARGE πρέπει να είναι πολύ ευχαριστημένα από τις επιδόσεις των πολιτικών υπηρετών τους, που μετέτρεψαν την πόλη σε πεδίο μάχης, με ανελέητο κυνηγητό, ξύλο, δακρυγόνα και δεκάδες προσαγωγές.

Ο Βασίλης Μάγγος ξυλοκοπήθηκε στις 14 Ιουνίου κυριολεκτικά μέχρι θανάτου στο κέντρο του Βόλου, έξω από το δικαστικό Μέγαρο, επειδή εξέφρασε την αλληλεγγύη του στον συλληφθέντα της προηγούμενης ημέρας. Οι αστυνομικοί (μια διμοιρία ΟΠΚΕ και μια ΜΑΤ), αφού ικανοποίησαν τη δολοφονική τους μανία, και ενώ δεν μπορούσε να αναπνεύσει, του βάλανε χειροπέδες, τον πήραν σηκωτό  και τον βρίζανε χυδαία προσφωνώντας τον μάλιστα με το επώνυμό του! Εξακολουθώντας να τον δέρνουν μέσα στο αυτοκίνητο τον μετέφεραν στο τμήμα, όπου τον κράταγαν τα ΟΠΚΕ και τον έδερνε ο ασφαλίτης και στη συνέχεια τον ρίξανε στο κρατητήριο. Τελικά τον έβγαλαν και για να αποποιηθούν και την ευθύνη της μεταφοράς ενός βαρέος τραυματία στο νοσοκομείο τον πέταξαν έξω απ' το τμήμα και τον παράτησαν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, στη μέση του δρόμου. Από εκεί τον περιμάζεψαν κάποιοι περαστικοί που είχαν σπεύσει να βοηθήσουν τον συλληφθέντα, τον πήγαν σπίτι του και οι γονείς του τον μετέφεραν στο νοσοκομείο. Οι σαφέστατες δολοφονικές ευθύνες τους δεν θα μείνουν ατιμώρητες. Οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί θα πληρώσουν για το αίμα που βρίσκεται στα χέρια τους. 

 Η ΕΛΑΣ και το Υπουργείο Προ.Πο. έσπευσαν ήδη να αποκλείσουν οποιαδήποτε σχέση του θανάτου με τον βασανισμό και να δολοφονήσουν τον χαρακτήρα του Βασίλη. Αυτή η ενέργεια συνιστά σκύλευση νεκρού και βέβαια εκβιασμό στον αρμόδιο ιατροδικαστή να βγάλει το “σωστό” πόρισμα. Ακόμα περισσότερο όμως, είναι ομολογία ενοχής. Το αίμα του Βασίλη είναι και στα χέρια του Χρυσοχοΐδη. 

Ο τραγικός θάνατος του νεαρού Βασίλη έρχεται σε μια χρονική στιγμή που η πόλη συγκλονίζεται από τον παροιμιώδη αυταρχισμό της δημαρχίας Μπέου απέναντι σε οποιαδήποτε φωνή αμφισβήτησης. Από το διαχρονικό έγκλημα της καύσης RDF σε απόσταση αναπνοής από τα σπίτια, την κατασυκοφάντηση, με μηνύσεις και διώξεις, του αγώνα των κατοίκων των Σταγιατών για το δικαίωμά τους στο πόσιμο νερό και τη σταυροφορία ενάντια στην κατάληψη Ματσάγγου και την Αυτόνομη Λαϊκή, έχουμε περάσει στην ανοιχτή εκστρατεία τρομοκράτησης ανθρώπων που στοχοποιούνται καθαρά επειδή διαδήλωσαν στις 13 Ιουνίου. Καθημερινά έχουμε δεκάδες εισβολές, χωρίς καν ένταλμα, σε σπίτια νεολαίων, κυρίως στη Νέα Ιωνία, μια από τις πιο ταξικές, φτωχές και υποβαθμισμένες περιοχές του Βόλου, οι οποίοι εκβιάζονται να προσέλθουν να καταθέσουν και διώκονται μάλιστα με αθλητικό νόμο δήθεν για επεισόδια σε ποδοσφαιρκούς αγώνες προ μηνών. 

Το μήνυμα που στέλνει η δημοτική αρχή Μπέου, σε αγαστή συνεργασία με το κεντρικό κράτος και τους μηχανισμούς του (αστυνομία, δικαιοσύνη) είναι σαφές: η εργατική νεολαία και ο λαός της πόλης πρέπει να υποταχτούν σε μια ζωή χωρίς δικαιώματα και ευκαιρίες, με μόνη προοπτική την ανεργία ή την επισφαλή εργασία, με τις συνθήκες διαβίωσης σε διαρκή υποβάθμιση, με ρύπανση στον αέρα και μόλυνση στο νερό. Ωστόσο αυτό το μήνυμα έχει όλο και λιγότερους παραλήπτες. Η πόλωση στην κοινωνία του Βόλου βαθαίνει, οι τεράστιες κινητοποιήσεις ενάντια στην ΑΓΕΤ-LAFARGE και το κίνημα αλληλεγγύης στις Σταγιάτες έχουν ανοίξει τον δρόμο της ανοιχτής αμφισβήτησης της παντοδυναμίας του Μπέου, που βασίζεται στη συκοφάντηση, στον ασφυκτικό έλεγχο της ενημέρωσης και τη φίμωση κάθε αντιπολιτευτικής φωνής και κυρίως στην ανοιχτή τρομοκράτηση των πολιτών από τους πληρωμένους τραμπούκους του. Η διακυβέρνηση Μπέου εμφανίζεται πλέον στην πιο καθαρή της μορφή: ένας δολοφονικός, μαφιόζικος μηχανισμός ταγμένος στην υπηρεσία των μεγάλων αφεντικών που δεν διστάζει να κάνει πόλεμο στην πόλη την οποία θεωρεί ότι κατέλαβε.

Το αίμα του Βασίλη είναι και στα δικά του χέρια. 

  • Καμία συγκάλυψη της κρατικής δολοφονίας του Βασίλη Μάγγου-Δίκη και καταδίκη των ενόχων για δολοφονία εν ψυχρώ
  • Έξω ο Μπέος από τον Βόλο-Είναι εξίσου υπεύθυνος με τον Χρυσοχοΐδη
  • Η καταστολή και η τρομοκράτηση της εργατικής νεολαίας δεν θα περάσουν-Οι κοινωνικοί αγώνες δεν ποινικοποιούνται
  • Καμία περιστολή στο δικαίωμα στη διαδήλωση
  • Να φύγει η ΑΓΕΤ-LAFARGE
  • Άμεση κατάργηση όλων των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας
  • Απαγόρευση της χρήσης χημικών
  • Έξω από τις διαδηλώσεις η αστυνομία