Για (τα γεγονότα σ)το Pride της Αθήνας

Η πολύ μεγάλη μαζικότητα του φετινού Pride είναι ένα γεγονός που μας δίνει κινηματική αισιοδοξία. Η διοργάνωση έχει μεγάλα πολιτικά προβλήματα, πρώτα και κύρια γιατί γίνεται με τη στήριξη πρεσβειών, επιχειρήσεων και θεσμών του κράτους, που στην πραγματικότητα είναι οι υπεύθυνοι για το σύστημα που γεννά και συντηρεί την καταπίεση. Ο κόσμος που συμμετείχε, ωστόσο, είναι στη μεγάλη του πλειοψηφία άνθρωποι εργαζόμενοι, άνεργοι, νεολαία που καταπιέζεται, και κατέβηκε στο δρόμο όχι για να στηρίξει πρεσβείες, επιχειρήσεις, την κυβέρνηση ή τα νεοφιλελεύθερα κόμματα, αλλά για να διεκδικήσει τη χειραφέτηση.

Η ΟΚΔΕ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ φέτος όπως και κάθε χρόνο συμμετείχε στο Athens Pride με τα υλικά και την προκήρυξή της, ενώ παράλληλα στήριξε και το περίπτερο της ομάδας φύλου και σεξουαλικότητας LGBTQI+ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Όλη την ημέρα τα μέλη που βρίσκονταν εκεί, έκαναν πολιτική παρέμβαση, συζητούσαν για το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα με περαστικούς, συμμετείχαν στην εκδήλωση που διοργάνωσε η LGBTQI+ ομάδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και πορεύτηκαν πίσω από το πανό της.

Ήδη από τη συγκρότηση της ομάδας, η οργάνωσή μας παρακολουθεί τη λειτουργία της και μέλη μας συμμετέχουν σε αυτή. Αναγνωρίζουμε ότι έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στους αγώνες των ΛΟΑΤΚΙ+ τα τελευταία χρόνια και ότι βοήθησε να κατανοηθεί η πολύ μεγάλη σημασία αυτού του κινήματος από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Υπερασπιζόμαστε και το γεγονός ότι παρεμβαίνει στο Pride, την κριτική της προς αυτό, και το γεγονός ότι διατηρεί σχέσεις με ριζοσπαστικά τμήματα, όπως αυτά της Πρωτοβουλίας για ένα αυτοοργανωμένο Pride.

Όμως, η τελευταία της ανακοίνωση, παρότι σωστά επισημαίνει τα βαθύτερα προβλήματα, δε μας καλύπτει, καθώς θεωρούμε ότι δεν έχουμε κανένα λόγο να καταδικάζουμε την ενέργεια του αυτοοργανωμένου Pride, όπως και να αποποιούμαστε οποιαδήποτε ευθύνη επειδή διάφοροι φιλελεύθεροι (βλ. Βαλλιανάτος) γράφουν και καταγγέλουν για τραμπουκισμούς την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Θεωρούμε πως δε χρειάζεται να κάνουμε καμία δήλωση νομιμοφροσύνης, για να προσεγγίσουμε πιθανώς και ένα πιο «φιλήσυχο» ακροατήριο, αλλά να χαιρετίσουμε τη μαζικότητα και σαφώς την από τα κάτω οργάνωση και κίνηση που ετοιμάζεται. Για εμάς είναι απόλυτα λογικό η παρουσία μνημονιακών υπουργών που ντύνονται τον μανδύα του ανθρωπισμού να προκαλεί οργή. Πιστεύουμε πως είναι λάθος να «αδειάζουμε» άλλες μερίδες του κινήματος σε ανακοινώσεις μας, αλλά οποιαδήποτε ενδεχόμενη κριτική για τις πρακτικές τους να την κάνουμε στο εσωτερικό του κινήματος. Στο βαθμό που η συζήτηση αυτή έγινε δημόσια, βέβαια, οφείλουμε και εμείς να πούμε λίγα πράγματα.

Ταυτόχρονα, σχετικά με την ενέργεια του αυτοοργανωμένου Pride, εκφράζουμε τον προβληματισμό μας για τακτικούς λόγους. Το πολιτικό επίπεδο του Pride είναι γενικά χαμηλό και μια τέτοιου είδους αντιπαράθεση δε θα γινόταν κατανοητή, πράγμα που φάνηκε και από την ομόθυμη καταδίκη της ενέργειας από τη μεγάλη πλειοψηφία των ομάδων που συμμετείχαν. Αν σκοπός μας είναι να κερδίσουμε κόσμο που πηγαίνει εκεί – και πήγαν χιλιάδες φέτος – πρέπει να κάνουμε αντιπαράθεση όχι στη λογική της απομόνωσης, αλλά με πολιτικά συνθήματα και αποδοκιμασία.

Για τους παραπάνω λόγους δεν εξιδανικεύουμε a priori τις ενέργειες της πρωτοβουλίας για ένα αυτοοργανωμένο Pride, αλλά θα προσπαθήσουμε με τη συμμετοχή μας σε αυτή και το πολιτικό μας στίγμα, να εμβαθύνουμε τις σχέσεις μας με το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα και την πολιτική κουβέντα γύρω από αυτό.

Θεωρούμε ότι το βασικό στοιχείο στο οποίο θα έπρεπε να γίνει η πολιτική παρέμβαση και αντιπαράθεση ήταν η παρουσία υπουργών και όχι η παρουσία λίγων χαμηλόβαθμων αστυνομικών, ΛΟΑΤΚΙ+ συνδικαλιστών. Σίγουρα όμως, παίρνουμε σοβαρά τις καταγγελίες για βίαιη και σεξιστική συμπεριφορά μελών του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του αυτοοργανωμένου Pride.

Τα μέλη της ΟΚΔΕ – ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ και άλλοι/ες σύντροφοι/ισσες από τα ΕΑΑΚ που βρίσκονταν στο Pride, φωνάξαμε αρκετά συνθήματα εναντίον της Αχτσιόγλου, πρώτα, και του Τσακαλώτου μετά. Στη δεύτερη περίπτωση κινηθήκαμε προς το μέρος τους. Δημιουργήθηκε αναστάτωση, με τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσακαλώτο να γελούν ειρωνικά. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως, για να μην υπάρξει παραπάνω ένταση, οι υπουργοί απομακρύνθηκαν. Η κίνησή μας αυτή είχε μικτή αποδοχή από τον κόσμο, όμως ύστερα αρκετοί ζήτησαν τα κείμενα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και επισκέφτηκαν το περίπτερό μας.

Θα θέλαμε η πρωτοβουλία για το αυτοοργανωμένο pride να έχει ανταποκριθεί στην πρόσκλησή μας για τη συμμετοχή σε αυτή την, πιο στοχευμένη, δράση. Εξακολουθούμε να θεωρούμε τον εαυτό μας μέρος του ίδιου σκοπού. Ωστόσο, παρά τη διαφωνία μας με την ανακοίνωση της LGBTQI+ ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν μπορούμε να δεχτούμε την καταγγελία, από την πλευρά του αυτοοργανωμένου Pride, ότι η ομάδα ουσιαστικά ακολούθησε τις εντολές της Δράσης Αστυνομικών, όπως δεν μπορούμε να δεχτούμε γενικά τη λογική της αναζήτησης πρακτόρων του εχθρού μέσα στο κίνημα.

Η σημερινή συγκυρία με τους αγώνες γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ+ που ξεσπούν και δυναμώνουν παγκοσμίως, μας υπαγορεύει πως πρέπει να συμπεριληφθεί στις άμεσες προτεραιότητες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ η ενασχόληση με το έμφυλο, η ένταξη όλο και περισσότερων μελών της στο γυναικείο και ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα. Γι’ αυτό τον λόγο, η όποια κριτική γίνεται στην ανακοίνωση της ομάδας LGBTQI+ ΑΝΤΑΡΣΥΑ δε θα πρέπει να αποτελέσει δικαιολογία ή πρόσχημα ώστε ολόκληρες οργανώσεις που συμμετέχουν στο μέτωπο να αρνούνται την παρέμβαση ή/και τη συμμετοχή στο ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα.

Ο δρόμος όμως για τη χειραφέτηση των γυναικών, των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων, των μεταναστών/στριών περνάει μέσα από την αυτοοργάνωση των ίδιων αλλά και τη σύνδεση των αιτημάτων τους με τις ευρύτερες διεκδικήσεις της εργατικής τάξης και όλων των καταπιεσμένων. Η ενιαία αντεπίθεση αποτελεί στρατηγικό στόχο της αμφισβήτησης των έμφυλων διαχωρισμών, που διαπλέκονται οργανικά με τα καπιταλιστικά συμφέροντα.

 

Γιατί η πάλη για την απελευθέρωση των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ είναι πάλη για τη συνολική κοινωνική χειραφέτηση, και το αντίστροφο.