8 Μάρτη 2019

Φέτος στην 8η Μάρτη, δεν γιορτάζουμε αλλά αγωνιζόμαστε. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην ανεργία και την ανισότητα στους μισθούς. Αγωνιζόμαστε ενάντια στην λιτότητα που ρίχνει όλο και περισσότερα βάρη στις πλάτες μας. Αγωνιζόμαστε ενάντια στον σεξισμό και τα στερεότυπα που μας επιβάλλουν.  Αγωνιζόμαστε ενάντια στις επιθέσεις, τους βιασμούς και τις γυναικοκτονίες. Αγωνιζόμαστε για τις γυναίκες που δεν πρόλαβαν να μιλήσουν.

Δίνουμε όλες τις μάχες, τις μικρές και τις μεγάλες, για κάθε τι που μας καταπιέζει. Έχουμε πείρα πλέον αλλά και μεγάλες προκλήσεις.Οι καταγγελίες για σεξιστικές επιθέσεις κάθε τύπου πληθαίνουν καθημερινά, οι γυναίκες παντού βρίσκουν το θάρρος να φωνάξουν “Ως εδώ!”. Παίρνουν θάρρος από τους φεμινιστικούς αγώνες παγκοσμίως. Παίρνουν θάρρος και από τους αγώνες που έρχονται.

Φέτος για πρώτη φορά καταφέρνουμε η 8η Μάρτη να είναι μία μέρα απεργιακής κινητοποίησης. Οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι αγωνίζονται για τα δικαιώματα των γυναικών και την διπλή εκμετάλλευση τους. Διαδηλώνουν για να αναδείξουν τον τρόπο με τον οποίο η κρίση φόρτωσε επιπλέον βάρη στις πλάτες των εργαζόμενων γυναικών, των ανέργων και των μεταναστριών. Η προσπάθεια για να είναι αυτή η απεργία επιτυχημένη αποκαλύπτει την ταξική όψη της καταπίεσης της γυναίκας.

Όλοι και όλες στον δρόμο στις 8 Μάρτη! Μαζί με αυτές και αυτούς που απεργούν δείχνοντας ότι είναι μέρα αγώνα. Μαζί με τις φεμινιστικές συλλογικότητες και ομάδες που δίνουν φωνή στις γυναίκες που θέλουν να αγωνιστούν ενάντια στην σεξιστική βία. Δίνουμε όλες και όλοι την μάχη ενάντια στον καπιταλισμό και την πατριαρχία. Καμία μόνη, καμία λιγότερη, για να περπατάμε στο δρόμο ελεύθερες, όχι γενναίες.

Όσο οι γυναίκες καταπιέζονται, κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος!

Η 8η Μάρτη έχει κατοχυρωθεί στη αντζέντα του παγκόσμιου φεμινιστικού κινήματος ως μέρα αγώνα και δράσης για τη γυναικεία χειραφέτηση. Η ημερομηνία δεν είναι καθόλου τυχαία αφού προέκυψε από την εξέγερση των εργατριών στα υφαντουργεία της Νέας Υόρκης το 1857, με αίτημα τη μείωση του ωραρίου τους απο 16 σε 10 ώρες, όπως και την εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών. 161 χρόνια μετά, είμαστε και πάλι εδώ, όπως και κάθε χρόνο, να συγκεφαλαιώνουμε τα αιτήματα του φεμινιστικού κινήματος, να συνεχίζουμε τον αγώνα και να επικαιροποιούμε τα αιτήματά μας. Γιατί η  8η Μάρτη για τον κόσμο του κινήματος δεν είναι ούτε μέρα γιορτής ούτε μέρα επετειακή. Είναι μία ακόμα  μέρα αγώνα.

Διαβάστε περισσότερα: Όσο οι γυναίκες καταπιέζονται, κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος!

8 Μάρτη: Καμία Γιορτή. Μέρα αγώνα ενάντια στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό.

Για μια ακόμη χρονιά, στις 8 Μάρτη, οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο βγαίνουν στο δρόμο και διεκδικούν αποδεικνύοντας έμπρακτα πως η μέρα της γυναίκας δεν είναι γιορτή αλλά αγώνας ενάντια στην πατριαρχία. Ενώνουν τις φωνές τους και παλεύουν μαζί με όλους τους καταπιεσμένους για ίσα δικαιώματα, για την εξάλειψη της έμφυλης βίας και των διακρίσεων, ενάντια στο σεξισμό και το ρατσισμό, αγωνίζονται για τη χειραφέτησή τους. Μπορεί, το 1857, οι γυναίκες  εργάτριες στα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης να άνοιξαν το δρόμο για την πάλη για γυναικεία χειραφέτηση, οι αγώνες τους ωστόσο παραμένουν επίκαιροι και πόσο μάλλον σε μία περίοδο όπου η εργατική τάξη και οι καταπιεσμένοι δέχονται ολομέτωπη επίθεση. Η πάλη ενάντια στην καταπίεση των γυναικών δεν μπορεί να έρχεται σε δεύτερη μοίρα γιατί ο καπιταλισμός εν μέσω κρίσης δεν παραπέμπει κανένα είδος καταπίεσης για μετά, ίσα ίσα τα οξύνει όλα στο μέγιστο βαθμό.

 

Διαβάστε περισσότερα: 8 Μάρτη: Καμία Γιορτή. Μέρα αγώνα ενάντια στην πατριαρχία και τον καπιταλισμό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΕΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΕΣ ~ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ  

 

Μια μακράς διάρκειας προεκλογική περίοδο γεμάτη ρατσισμό, σεξισμό και φασίστες βιώνουμε όλοι και όλες από τα τέλη Απριλίου μέχρι σήμερα, δέκα μέρες πριν τη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση της 17 Ιούνη 2012.  

Ο θεσμικός κοινωνικός ρατσισμός μέσω του επίσημου κράτους και ο εκφασισμός της κοινωνίας αναδείχθηκαν με το χειρότερο τρόπο μέσω της διαπόμπευσης δεκάδων οροθετικών εκδιδόμενων γυναικών και χρήστριων εξαρτησιογόνων ουσιών από τον «εκρηκτικό» πρώην Υπουργό Υγείας  Α. Λοβέρδο και τα Μ.Μ.Ε. Τo φετίχ του Λοβέρδου με τις βόμβες είναι γνωστό. Ως υγειονομική βόμβα είχε χαρακτηρίσει και την απεργία πείνας των 300 μεταναστών στην «Υπατία» τον Φλεβάρη – Μάρτη του 2011. Λίγες μέρες πριν από τις εθνικές εκλογές της 6 Μάη επέλεξε να απασφαλίσει μια βόμβα φτιαγμένη από πραγματικά εκρηκτικά υλικά: την πιο σκληρή μορφή πατριαρχίας, την πορνεία, με γερές δόσεις ρατσισμού απέναντι στις μετανάστριες και στους οροθετικούς ανθρώπους. Το κουμπί της εκπυρσοκρότησης οφείλουμε βέβαια να αναγνωρίσουμε ότι ανήκει στα Μ.Μ.Ε., που έκαναν αγώνα δρόμου για να αναρτήσουν φωτογραφίες γυναικών φορέων του AIDS, μη τυχόν και ο οικογενειάρχης πελάτης -του οποίου το όνομα και τη φωτογραφία δεν μας κοινοποιούν βέβαια- δεν ενημερωθεί για να προφυλάξει τον καθώς πρέπει κόσμο των «καθαρών Ελλήνων» και την «ελληνική οικογένεια» από αυτό που κόλλησε από τις «ατυχείς συναναστροφές» του με τον άλλο κόσμο.

 

Διαβάστε περισσότερα: ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΕΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΕΣ ~ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΕΚΦΑΣΙΣΜΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ