Ενημέρωση από τη συνδιάσκεψη της Πλατφόρμας για μια Επαναστατική Διεθνή στο Παρίσι

 

Η παρακάτω ενημέρωση αφορά συντρόφους και συντρόφισσες που ενδεχομένως ενδιαφέρονται για την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για την οικοδόμηση μιας διεθνούς αριστερής αντιπολίτευσης στην 4η Διεθνή. Παρά τις μεγάλες πολιτικές και ιδεολογικές παρακαταθήκες του ρεύματος, η 4η Διεθνής ακολουθεί, με ευθύνη της διεθνούς ηγεσίας αλλά και της πλειοψηφίας ορισμένων ηγεμονικών τμημάτων, μια καταστροφική πολιτική σύμπλευσης με τον ρεφορμισμό. Στην Ελλάδα, που για μια πενταετία αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την αριστερά παγκοσμίως, η καταστροφική πολιτική αυτή έγινε εντελώς ανάγλυφη με την υποστήριξη στον ΣΥΡΙΖΑ. Τα στελέχη της 4ης όχι μόνο αγνόησαν τις θέσεις της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, αλλά θεώρησαν περιττό έστω και να ενημερώνουν το ελληνικό τμήμα για τις επισκέψεις τους σε εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και συνιστωσών του, για τις δημόσιες δηλώσεις τους, ακόμα και για την έμπρακτη εμπλοκή τους από θέσεις συμβούλων στον ΣΥΡΙΖΑ και στην πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου.

 

Η περίπτωση ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μεμονωμένη, είναι απόρροια της στρατηγικής των «πλατιών κομμάτων» την οποία έχει υιοθετήσει η ηγεσία της 4ης, και που οδήγησε επίσης σε συμμετοχή στην κυβέρνηση Λούλα στη Βραζιλία (το τμήμα, που συμμετείχε με υπουργό, απομακρύνθηκε οριστικά από τη Διεθνή 7 ολόκληρα χρόνια μετά!), στην στήριξη των Ιταλών βουλευτών της 4ης στην κυβέρνηση Πρόντι και σε 22 ψηφοφορίες πριν την αποχώρησή τους, στη σημερινή σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση της Πορτογαλίας που κυβερνά με την ψήφο εμπιστοσύνης του Μπλόκο και του τμήματος, στη συμμετοχή στο Ποδέμος που συγκυβερνά με τους σοσιαλιστές στην Καστίλλη-Λα Μάντσα και με άλλους στους δήμους Μαδρίτης και Βαρκελώνης, όπου εφαρμόζουν προγράμματα λιτότητας, και στη Linke που συγκυβερνά σε 3 κρατίδια της Γερμανίας, ακόμα και στην υποστήριξη της αστικής κυβέρνησης Sirisena στη Σρι Λάνκα, που οδήγησε στη διάσπαση του τμήματος.

Είναι προφανές ότι δεν πρόκειται απλώς για λάθη. Είναι προφανές επίσης ότι η διαμαρτυρία δεν αρκεί, πρέπει να γίνει κάτι έμπρακτο για να αλλάξει ριζικά η κατάσταση. Αυτό άλλωστε το έχουμε συζητήσει στην ΟΚΔΕ-Σπάρτακος τόσο σε ειδική ολομέλεια το 2014, όσο και στη συνδιάσκεψη του 2016. Και στις δύο περιπτώσεις η μεγάλη πλειοψηφία των συντρόφων και συντροφισσών μοιραζόταν την πρόταση για μια διεθνή συσπείρωση των αριστερών δυνάμεων της Διεθνούς.

Ο πιο εύλογος τρόπος να δημιουργηθεί μια τέτοια συσπείρωση που θα δώσει τη μάχη για έναν ριζικά διαφορετικό πολιτικό προσανατολισμό είναι να ξεκινήσουμε από μια αντιπαραθετική πλατφόρμα στο Παγκόσμιο Συνέδριο του Φλεβάρη του 2018. Την πρωτοβουλία για αυτό πήραν σύντροφοι από 6 χώρες:

  • Γαλλία (ρεύμα Anticapitalisme et Revolution του ΝΡΑ)

  • Ισπανικό Κράτος (IZAR – η οργάνωση όσων διαγράφηκαν μαζικά και αντιδημοκρατικά από το ισπανικό τμήμα)

  • ΗΠΑ (Socialist Action, το ένα από τα δύο τμήματα)

  • Καναδάς (Socialist Action, τμήμα που έχει αποκλειστεί λόγω βέτο της οργάνωσης Gauche Anticapitaliste του Κεμπέκ)

  • Ελλάδα (μέλη της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος)

  • Ιταλία (Collettivo Guevara – προέκυψε από τη διάλυση του τμήματος Sinistra Critica, μαζί με τις άλλες δύο οργανώσεις που αναγνωρίζονται από την 4η)

Με βάση το κείμενο «να αδράξουμε τις ευκαιρίες και να οικοδομήσουμε μια Διεθνή για την επανάσταση και τον Κομμουνισμό» κλήθηκε διεθνής διάσκεψη στο Παρίσι, με ανοιχτή πρόσκληση σε όλα τα τμήματα και τους συντρόφους της 4ης που συμφωνούν με το γενικό πνεύμα. Τα μέλη της ΟΚΔΕ-Σπάρτακος ενημερώθηκαν, και έγινε σχετική ανοιχτή συνάντηση εργασίας πριν τη διεθνή διάσκεψη. Δεν επιδιώχθηκε η συμμετοχή της οργάνωσης ως τέτοιας, για να μην θεωρηθεί ότι προεξοφλείται το αποτέλεσμα της συνδιάσκεψής της τον Γενάρη.

Η διάσκεψη έγινε στο Παρίσι, στις 10-12 Νοέμβρη. Από τις 6 αρχικές χώρες παρευρέθηκαν αρκετά πολυπρόσωπες αντιπροσωπείες, γιατί έπρεπε να γίνει συλλογική δουλειά. Από την Ελλάδα συμμετείχαν 7 σύντροφοι και συντρόφισσες.

Στη συνδιάσκεψη συμμετείχαν επιπλέον όσων την είχαν καλέσει σύντροφοι και συντρόφισσες από: τη Γερμανία (μέλη του ενοποιημένου τμήματος ISO), την οργάνωση Solidarity των ΗΠΑ (το άλλο τμήμα στις ΗΠΑ), τη Δανία (Δανέζικο τμήμα - SAP), την Κίνα/Χονγκ Κονγκ (ομάδα Jinglei) και την Ιρλανδία (Socialist Democracy). Ενδιαφέρθηκαν επίσης να συμμετάσχουν, αλλά για διάφορους λόγους δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν τελικά, και σύντροφοι από τη Βρετανία, το Μεξικό, την Ινδία, το Μαρόκο και τη Σουηδία. Στη δημόσια εκδήλωση της Παρασκευής παρευρέθηκε και σύντροφος από τη Σρι Λάνκα. Τέλος, τη διάθεσή της να στηρίξει την πλατφόρμα δήλωσε η τάση CLAIRE του ΝΡΑ, τα μέλη της οποίας έχουν προσχωρήσει στην 4η Διεθνή.

Την Παρασκευή στις 10 έγινε ανοιχτή εκδήλωση για τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης, με ομιλητές από Καναδά, Ελλάδα, ΗΠΑ, Ισπανικό Κράτος, Ιταλία, Γαλλία. Η συμμετοχή ήταν αρκετά μαζική και το κλίμα πολύ θερμό.

Παρότι στη διάσκεψη η συζήτηση ακολούθησε την δομή των 3 κειμένων που κατατίθενται από την ηγεσία της 4ης στο συνέδριο, όλοι συμφώνησαν ότι αυτή η διάκριση δεν προσφέρει τίποτα, γιατί δεν έχει νόημα να συζητάει κανείς την παγκόσμια κατάσταση ή την κατάσταση του κινήματος ξέχωρα από τα καθήκοντα. Έγινε σαφές ότι η αντιπολίτευσή μας αφορά τον συνολικό προσανατολισμό της ηγεσίας της 4ης, όπως κυρίως εκφράζεται στο «Ρόλος και καθήκοντα» αλλά λιγότερο άμεσα και στα άλλα δύο κείμενα, και όχι τη μια ή την άλλη διατύπωση στο κάθε κείμενο. Η δική μας πλατφόρμα είναι συνολικά αντιπαραθετική. Δεν μπορούμε να εγκλωβιστούμε σε μια συζήτηση για τις λεπτομέρειες των κειμένων του διεθνούς γραφείου, γιατί μας ενδιαφέρει η πραγματικότητα και όχι οι λέξεις: και η πραγματικότητα είναι ότι η πολιτική της 4ης σήμερα είναι απαράδεκτη.

Έγινε κριτική στο ότι η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση είναι ουσιαστικά απούσα από τα κείμενα της ηγεσίας της 4ης. Για εμάς η κρίση είναι το καθοριστικό στοιχείο της εποχής, το οποίο εξηγεί τις μεγάλες δυσκολίες, τις επιθέσεις, αλλά και τις δυνάμει επαναστατικές ευκαιρίες (τις οποίες το γραφείο της 4ης είναι σαφές ότι δεν αναγνωρίζει). Δεν έχουμε μπροστά μας μια κρίση του νεοφιλελευθερισμού, αλλά μια κρίση του ίδιου του καπιταλισμού. Αυτό κάνει ακόμα πιο επιτακτικό το καθήκον να παλέψουμε για μια επαναστατική στρατηγική και για επαναστατικά κόμματα, σε αντίθεση με την στρατηγική των «πλατιών» ή «χρήσιμων» κομμάτων μαζί με τον ρεφορμισμό, η «χρησιμότητα» των οποίων μάλιστα μετράται βασικά με την εκλογική τους επιρροή. Δόθηκε επίσης έμφαση στο ότι δεν μας ενδιαφέρει απλώς να διακηρύξουμε ένα επαναστατικό πρόγραμμα, αλλά να χτίσουμε οργανώσεις που να μπορούν να πάρουν στην πράξη πρωτοβουλίες και να εξοπλίσουν τομείς του κινήματος με αντικαπιταλιστική συνείδηση.

Πέραν των τροποποιήσεων στην αρχική διακήρυξη της Πλατφόρμας που συζητήθηκαν, αποφασίστηκαν και τα εξής:

  • Να γραφτεί μια ειδική συμβολή για την Καταλονία. Όλοι οι παρευρισκόμενοι συμφώνησαν ότι χρειάζεται να υποστηριχθεί το κίνημα της αυτοδιάθεσης, σε καμία ωστόσο συμμαχία με την κυβέρνηση και την αστική τάξη της Καταλονίας. Χρειάζονται συγκεκριμένα αιτήματα που θα δώσουν εργατική κατεύθυνση στο κίνημα. Η ανακοίνωση της 4ης δεν κάνει απολύτως καμία κριτική στην καταλανική κυβέρνηση, και στην πραγματικότητα διακατέχεται από λαϊκομετωπισμό. Από την άλλη, το ισπανικό επίσημο τμήμα (anticapitalistas) είναι διχασμένο ανάμεσα σε όσους θέλουν να στηρίξουν την αυτοδιάθεση και στα προβεβλημένα ηγετικά στελέχη (Τερέζα Ροντρίγκεζ, “Κίτσι” Γκονζάλεζ) που συμπλέουν με τον Ιγκλέσιας και καταδικάζουν τις «μονομερείς ενέργειες», συντασσόμενα με τον ισπανικό εθνικισμό, τον Ραχόι και το παλάτι.

  • Να προστεθεί ένα κείμενο για τον επαναστατικό φεμινισμό.

  • Να ζητήσουμε στο συνέδριο να δοθεί επίσημο στάτους στις οργανώσεις Socialist Action Καναδά, IZAR Ισπανικού Κράτους και Collettivo Guevara Ιταλίας, οι οποίες έχουν αποκλειστεί με αντιδημοκρατικό τρόπο και σαθρά επιχειρήματα.

Προσκαλούμε και πάλι όποιον και όποια θέλει να συμμετάσχει στην προσπάθεια της Πλατφόρμας για μια Επαναστατική Διεθνή. Να κάνουμε κάτι έμπρακτο για να σταματήσουμε την πολιτική «μετάλλαξη» της 4ης Διεθνούς.

 

Μιχάλης Γκουντούμας, Χάρης Μερτής, Φανή Οικονομίδου, Βέρα Ρόρου, Κώστας Σκορδούλης, Μάνος Σκούφογλου, Νικόλας Σκούφογλου