ΕΡΤ: Αυτοδιαχείριση του αγώνα και της παραγωγής μας για να διώξουμε μνημόνια και τρόϊκες

Το άνοιγμα της ΕΡΤ, δύο χρόνια μετά το "μαύρο", θα μπορούσε και θα έπρεπε να είναι η γιορτή μιας κοινωνίας. Κάτι που δυστυχώς δεν θα είναι η σχετική κυβερνητική φιέστα.

Όχι πως δεν πανηγυρίζουμε μαζί με τους εργαζόμενους που ξαναβρίσκουν τις δουλειές τους.

Όμως, η διετής εμπειρία έδειξε πολύ περσσότερα, σε διάθεση, σε δυνατότητες, σε ανάγκες -και όχι μόνο για τους εργαζόμενους της ΕΡΤ.

Η ίδια η λαϊκή κινητοποίηση,  όταν έπεσε το "μαύρο", έδειξε ότι για κανέναν δεν επρόκειτο "μόνο" για 3.000 πρόσθετους ανέργους.

 

Επρόκειτο για τον ίδιο το δημόσιο χώρο που ήταν προς εκποίηση. Επρόκειτο για την ενημέρωση που δινόταν μονοπωλιακά στους καναλάρχες. Επρόκειτο για την άρνηση έκφρασης στην κοινωνία, στα κινήματα, στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες.

Και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι  στην ΕΡΤ σήκωσαν το γάντι. Αυτοί οι ίδιοι που κατηγορούνταν ως κομματικοί ή κρατικοδίαιτοι, και που μπορεί -σε πολλές περιπτώσεις- και να ήταν,  ή τουλάχιστον οι πραγματικοί εργαζόμενοι, με την αλληλεγγύη μεταξύ τους, με την υποστήριξη, τη βοήθεια, την ώθηση μιας ευαισθητοποιημένης κοινωνίας, οργάνωσαν έναν όχι απλό αγώνα:  βάλθηκαν να λειτουργήσουν την ίδια την ενημέρωση με αυτοδιαχείριση!

Ήταν ίσως από τις σημαντικότερες εμπειρίες αυτοδιαχείρισης στην Ελλάδα της κρίσης, κυρίως γιατί συνάντησε και αλληλοστηρίχτηκε από την κοινωνία.

Ασφαλώς, η εμπειρία ήταν άνιση στο χρόνο (πριν και μετά την εισβολή της κατασταλτικής μηχανής στο ραδιομέγαρο), αλλά και στον τόπο (ΕΡΤ-open, ΕΡΤ 3, τοπική ραδιοφωνία). Όμως, η ποικιλόμορφη αυτή εμπειρία της αυτο-οργάνωσης -με όλες τις υλικές αλλά και πολιτικές δυσκολίες- υπήρξε από τις πιο καθοριστικές, και μάλιστα ειδικά για την ενημέρωση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο!

Αυτό ήταν ακριβώς και το κύριο που -δυστυχώς- η κυβερνητική αλλαγή αρνήθηκε να επικυρώσει και να ιδιοποιηθεί. Υποτιμώντας όλη αυτή την πρωτόγνωρη γνώση των εργαζομένων που, όταν απελευθερωθούν από τα δεσμά των οικονομικών και πολιτικών εξουσιών, μεγαλουργούν στην ίδια τη δική τους παραγωγή!

Δεν μπορούν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ -που ξαναβρήκαν τις δουλειές τους- να επικριθούν γιατί δεν κατάφεραν μόνοι τους να επιβάλουν στη νέα κυβέρνηση τη διατήρηση της αυτοδιαχείρισής τους. Γιατί είναι για όλη την κοινωνία, για όλους τους άλλους εργαζόμενους και εργαζόμενες, για όλο τον καταπιεζόμενο πληθυσμό και τις συλλογικότητές του, ένα τεράστιο πλήγμα, από την ίδια την κυβέρνηση την οποία ψήφισαν για να απαλλαγούν από τα μνημόνια! Και δεν πρόκειται καν για "συμβιβασμό" με τους τροϊκανούς – είναι μια δηλητηριώδης παραχώρηση μόνο στην εγχώρια μιντιακή τρόϊκα!

Με αυτή την έννοια, το άνοιγμα της ΕΡΤ δεν μας αφήνει να χαρούμε, μας στερεί από τις δυνατότητες που δοκιμάσαμε, έστω εν σπέρματι. Ως εργατικό κίνημα, ως κοινωνία είναι που οφείλουμε να διεκδικήσουμε την ενημέρωση και την κουλτούρα -δημόσια- για όλους μας: κάτι που προϋποθέτει δομές αυτο-οργάνωσης του αγώνα, αλλά και αυτοδιαχείρισης της παραγωγής, ανοιχτής και ελεγχόμενης από την κοινωνία.

Δίδαγμα για όλους μας και για να αλλάξουμε τον κόσμο!

Εμπειρία που δείχνει, ταυτόχρονα, και τον μόνο δρόμο για να απαλλαγούμε από μνημόνια και τρόϊκες!

 

ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνούς

11/6/2015