Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά! (Προκήρυξη για την Πρωτομαγιά 2019)

  • Εκτύπωση

Εργαζόμενοι όλων των χωρών ενωθείτε!

Για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους, προσφυγιά!

Εκατόν τριάντα τρία χρόνια έχουν περάσει από την Πρωτομαγιά του 1886, όταν τα συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη κινητοποιήσεων για την κατοχύρωση του 8ωρου. Ο ηρωικός αγώνας των εργατών βάφτηκε με αίμα από την άγρια καταστολή της αστυνομίας, ωστόσο έγραψε για πάντα τη νικηφόρα ιστορία της Εργατικής Πρωτομαγιάς που μας θυμίζει ότι μόνο ο ανυποχώρητος αγώνας μπορεί να δώσει νίκες στην εργατική τάξη. 

Φέτος, όπως και κάθε χρόνο, πρέπει να αναδειχθεί αυτή η όψη της Εργατικής Πρωτομαγιάς, κόντρα στον τρόπο που την παρουσιάζουν οι κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ, σαν μια απλή εορταστική επέτειο, προσπαθώντας έτσι να αποκρύψουν την πραγματικότητα την οποία βιώνουν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες. Σήμερα, η ανεργία παραμένει σε υψηλά ποσοστά ενώ η ανασφάλιστη εργασία είναι πολύ συχνό φαινόμενο, ειδικά για τους νέους. Το 8ωρο που κατακτήθηκε πριν από έναν αιώνα δεν ισχύει για τους πολλούς που ωθούνται να εργάζονται 10ωρα και 12ωρα και μάλιστα με μισθούς που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους.

Τον τελευταίο χρόνο είχαμε πολλές εμπειρίες που μπορούν να μας βοηθήσουν να βγάλουμε συμπεράσματα και να οργανώσουμε τον αγώνα μας. Από τη μία είχαμε την αδυναμία σύγκλησης μιας πραγματικής γενικής απεργίας το φθινόπωρο, μιας και δεν μπορέσαμε να ξεπεράσουμε την γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ και  ΑΔΕΔΥ  που   ήθελαν  να   διασπάσουν   το   εργατικό κίνημα. Από την άλλη όμως είχαμε τη διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη, μαχητικές κινητοποιήσεις ανά κλάδους (νοσοκομεία, τράπεζες), με αποκορύφωμα αυτές των εκπαιδευτικών, αλλά και για πρώτη φορά κηρύχθηκε απεργιακή κινητοποίηση στις 8 Μάρτη, την ημέρα που είναι αφιερωμένη στην πάλη των γυναικών. Δεν ξεχνάμε το ηχηρό παρόν που έδωσε το αντιφασιστικό κίνημα, ενάντια στην παρουσία των φασιστών στους δρόμους, ενάντια στους δολοφόνους του Ζακ Κωστόπουλου, του Εμπουκά από τη Νιγηρία και του Πετρίτ από την Αλβανία. Σημαντική εμπειρία ήταν επίσης η απεργία των εργαζομένων στις ΜΚΟ που αφορούσε τόσο τα δικαιώματα των ίδιων των εργαζομένων, όσο και των προσφύγων.

 

Σήμερα λοιπόν χρειάζεται να σκεφτούμε την επικαιρότητα των αιτημάτων της Εργατικής Πρωτομαγιάς και το φως που ρίχνει αυτή για τις σύγχρονες διεκδικήσεις της εργατικής τάξης. Έχουμε μπροστά μας την αναγκαιότητα της πάλης για την αύξηση των μισθών αλλά και την δυνατότητα για την μείωση των ωρών εργασίας. Οι σύγχρονες δυνατότητες της τεχνολογίας και της παραγωγής μας επιτρέπουν να αγωνιστούμε για την κάλυψη των αναγκών όλης της εργατικής τάξης. Το μέλλον που οραματιζόμαστε δεν έχει ηλικιακά, εθνικά, έμφυλα και θρησκευτικά κριτήρια. Οι ντόπιοι και οι ξένοι, οι άνεργοι, οι φοιτητές, οι πρόσφυγες, οι γυναίκες, τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα, όλοι και όλες μαζί πρέπει να διεκδικήσουμε μια καλύτερη ζωή γιατί αυτή δεν θα μας χαριστεί. Τα μπλοκ που ετοιμάζουν οι πρόσφυγες και μετανάστες εργάτες για την Πρωτομαγιά στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις και το μπλοκ της Συνέλευσης της 8ης Μάρτη είναι εξαιρετικά βήματα σε αυτή την κατεύθυνση.

Δεν μπορούμε να βασιστούμε στις ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ για να δώσουμε αυτή την μάχη. Δεν μπορούμε να βασιστούμε στους γραφειοκράτες που δεν οργάνωσαν ούτε μισή διαμαρτυρία ενάντια στο νόμο που υποσκάπτει το δικαίωμα στην απεργία, που πέρυσι την άνοιξη υπέγραφαν μαζί με τα αφεντικά συμφωνίες «παραγωγικής ανασυγκρότησης» και κοινωνικής ειρήνης, που οργανώνουν στημένα συνέδρια με μπράβους, security, αστυνομία και τις πολιτικές πλάτες ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που έχουν βοηθήσει με την στάση τους την άρχουσα τάξη στην Ελλάδα να περάσει όλα τα αντεργατικά μέτρα. Πρέπει να ξεπεραστούν από τα κάτω, από εμάς τους ίδιους και τις ίδιες, που θα πάρουμε τον αγώνα στα χέρια μας, όπως το κάναμε τα πρώτα χρόνια των μνημονίων, αναγκάζοντας τις ομοσπονδίες να καλέσουν γενικές απεργίες. Με μαζικές συνελεύσεις, καταλήψεις, απεργίες, κινητοποιήσεις, μπλοκαρίσματα δρόμων, εργασιακών χώρων, δήμων και υπουργείων. Με αυτοοργάνωση, δημοκρατία στη λήψη των αποφάσεων και κοινό αγώνα εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, νεολαίας.

Δεν θα αφήσουμε ποτέ να σβήσει η ιστορία του εργατικού κινήματος!

Παίρνοντας έμπνευση από το παρελθόν, παίρνοντας θάρρος από τους αγώνες σε κάθε γωνιά της γης, χαράσσουμε τον δικό μας δρόμο  μέχρι την απελευθέρωση όλων των καταπιεσμένων.

Δίνουμε το παρόν!

Όλοι και όλες στην διαδήλωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς στις 10.30 στο Μουσείο.